wtorek, 3 stycznia 2017

pocopotka

    W dzisiejszym poście będzie o mnie. Ci, którzy śledzą mój blog wiedzą, że to sytuacja niecodzienna. Przez ostatnie lata pisałam o moich dzieciach i o ich tacie, owszem bardzo często pokazywałam to co tworzę, ale mnie tu było bardzo mało. Nigdy nie mówiłam o tym co boli, nigdy o tym co powoduje łzy, ponieważ wychodziłam z założenia, że to nie miejsce na takie wyznania. 
     Spokojnie, dziś też nie będę narzekającą marudą. Myślę, że wszyscy mamy tyle zmartwień i trosk, że nie ma sensu dodawać sobie kolejnych. Dziś chcę powiedzieć coś ważnego, coś o czym zapomniałam i podejrzewam, że nie tylko ja. Coś co zrozumiałam gdy zostałam sama. Wróć, nie sama, a samodzielna. Uwaga, to przesłanie dla Was - KOCHAJ SIEBIE! Przede wszystkim i najbardziej, nieustannie kochaj siebie! Dbaj o siebie, rozpieszczaj się, znajdź czas tylko dla siebie, znajdź czas na książkę, na film, spacer tylko ze sobą. Ufaj sobie i otaczaj się ludźmi, którzy również Ciebie kochają. Nie zgadzaj się na brak szacunku, brak czasu, brak Ciebie.  Nie wolno Ci nigdy zapomnieć, że jesteś dla siebie najważniejszą osobą. Szczerze muszę powiedzieć, że ja o tym zapomniałam, schowałam siebie głęboko do szafy i nie wyciągałam. Weszłam do swojej strefy bezpieczeństwa i przestałam istnieć. W dniu gdy podjęto za mnie decyzję, obudziłam się. Nie pogrążyłam się w rozpaczy, żal było mi już czasu i postanowiłam działać. To co chcę Wam pokazać to praca 1,5 roku. Ciężka praca i zgodnie z tym co założyłam jeszcze dużo jej przede mną. Ale przecież przypomniałam sobie jak bardzo kocham sama siebie, więc wiem, że mogę osiągnąć wszystko o czym zamarzę.


     Pierwsze zdjęcie straszy (dosłownie) zrobiono mi je podstępem 1,5 roku temu. Drugie zdjęcie powstało 1 stycznia 2017r. gdy po trzech godzinach snu wróciłam z dziećmi z bardzo udanego Sylwestra ;) Co dzieli te zdjęcia? Zmiana nawyków żywieniowych i dostosowany do moich upodobań ruch. Oczywiście również zmiana fryzury;) A przede wszystkim 30 kilogramów. Co zyskałam? Zdrowie, zdrowie, zdrowie. Ciężko było przełknąć opinie bezdusznej maszyny, która określając mój wiek podała liczbę o wieleeeeee za wysoką. Sama walka do łatwych nie należała, bo pokus wiele i przyzwyczajenia też swoje trzy grosze chciały wtrącić. No i żeby nie było to nie jest efekt tych miesięcy samodzielności, ale owszem spięłam się wtedy jeszcze bardziej. Dziś wiem, że było warto, dziś wiem, że mam dla kogo... przede wszystkim dla samej siebie.

Tak było:


Tak jest:


Buziaki dla Was!


sobota, 10 grudnia 2016

pokoik zamknięty w szkle

   To, że powstanie kolejny bell jar, w zasadzie było jasne zanim rozpoczęłam tworzyć mój wczorajszy słój. Późnym wieczorem już był gotowy kolejny. Powstał z myślą o pokoju moich córeczek i  przedstawia właśnie pokoik. Takie miejsce do poczytania ciekawej książki gdy za oknem pada śnieg.  Ponieważ zbliżają się Święta w pokoiku jest już choineczka i oczywiście cudne światełka. Myślę, że to całkiem milutka świąteczna dekoracja, a jednocześnie fajny pomysł na lekkie światełko w pokoju gdzie śpi czterolatka. Moje dziewczynki są zachwycone, a Wam jak się podoba moja praca?
    
 Tym razem moim szklanym kloszem jest drewniany box z jysk'a. Pomalowałam go na biało najzwyklejszą farbą plakatową, na biało ponieważ chciałam by fajnie komponował się w pokoju dziewczynek.

Z papieru scrapbookingowego naklejonego na tekturkę zrobiłam ściany (okno to tekturka z planszówki Lilianki) i podłogę. Sama również zrobiłam krzesełko (jestem z siebie z tego powodu dumna ogromnie) i karnisz, uszyłam firaneczkę, kocyk i podusie. Półeczka to tekturkowy tag. Doniczka i aniołek to zasoby własnej szuflady z przydasiami ;) 

 Przedstawiam pokoik w dzień:


oraz nocą:


oraz troszeczkę zbliżeń na detale:

 

Kieruję moją dekorację na poniższe wyzwania:


-"Stroimy dom na Święta" w Fabryce Weny


-Świąteczne dekoracje w helloscrap


Buziaki dla Was!

magia, którą stworzyłam

     Przygotowałam dziś coś specjalnego. Mój własny bell jar czyli szklany klosz. Muszę przyznać, że zawsze lubiłam wszelkiego rodzaju szklane kule, słoje czy lampiony. Z maleńkimi budyneczkami, drzewkami, padającym śniegiem. Zatrzymany magicznie czas, jakieś ważne wspomnienie. Jedno spojrzenie i już wraca energia i radość. Postanowiłam sama stworzyć coś takiego dla siebie i moich córeczek. Zobaczcie jak powstała ta urocza dekoracja świąteczna.

     Do przygotowania użyłam:
-słoja z pokrywką (jysk ok 15zł)
-oświetlenia ledowego (leroy merlin ok 13zł)
-domku z gliny (leroy merlin ok 10zł)
-soli gruboziarnistej morskiej (ok 4zł)
-mchu
-gałązki choinki
-kleju typu super glue
-taśmy klejącej
      

Rozpoczęłam od przyklejenia oświetlenia do pokrywki słoja za pomocą kleju, a następnie taśmą klejącą przymocowałam ponad połowę długości światełek ledowych (moim celem było stworzenie wrażenia rozgwieżdżonego nieba)


Wsypałam sól do naczynia i uformowałam tak, by powstało niewielkie wzniesienie. Z niewielkich kawałków mchu ułożyłam ścieżkę, posadziłam również w moim słoju kilka malutkich gałązek świerku, które udają piękne choinki.


Oto efekt końcowy. Na pierwszym zdjęciu dekoracja bez choinek, na kolejnym mój słój już z choinkami i wieczorową porą.


I jak, podoba się Wam? Mam nadzieję, że tak. Przy okazji mój słój wysyłam na ciekawe wyzwania. Do Helloscrap.pl gdzie robimy "Świąteczne Dekoracje", ErgoCraft  - tu tworzymy "Magiczne Iskrzące Święta" oraz DIY gdzie tematem jest "Gwiazdka z nieba" Banery wspomnianych wyzwania prezentują się tak:




A tak na koniec... udało się, po tak długiej przerwie wreszcie się spotkali, autorem poniższego zdjęcia jest - tata moich córeczek... i Mikołaj też nas odwiedził ;)



(a w tle kolejne elementy naszego nowego miejsca;) )
Buziaki dla Was!

Edit:
W związku z tym, że nie spełniłam wymogów wyzwania DIY "Gwiazdka z nieba" mój słój zgłaszam do wyzwania linkowe party DIY czyli wasze projekty GRUDZIEŃ, jest i banerek ;)




sobota, 26 listopada 2016

spacer był super

    Miałam w planie długi post o tym gdzie byłyśmy, w jakim celu i co robiłyśmy. Planowane kilkanaście minut spaceru zmieniło się w godzin cztery i najzwyczajniej w świecie nie mam siły. Zamiast pisania będzie ciepła herbatka i kocyk i tulenie córeczek. Pewnie coś razem poczytamy. Anielcia zrobi pyszną kolację (takie mam dobre dzieciątko i w soboty wieczorem ma kuchenny odpoczynek). Będziemy razem, razem jest dobrze.


 
 

 Buziaki dla Was!